Hidiho!

Het wordt eentonig maar we zaten weer om 7 uur in de auto op weg naar Oklahoma City. Eerst natuurlijk lekker ontbeten bij het hotel, toen uitgecheckt, koffers in de auto en gaan!
We wilde sowieso voorbij Wichita komen omdat de weg daar naar toe lang was en er was weinig te zien. Het landschap was nog steeds erg mooi en uitgestrekt en de reis liep goed. Het was natuurlijk alweer erg heet.
Bij Wichita kwamen we weer een John Deere dealer tegen waar Wilco maar weer eens wat gekocht heeft. Zn verzameling is nog niet compleet

(die weekendtas moeten we nog steeds halen, ondertussen wordt het zowat een koffer denk ik...)

Voorbij Wichita veranderde het landschap en kwamen we in de graanvelden terecht. Wilco's glimlach werd steeds groter. Vooral toen we eindelijk combines aan het werk zagen. Soms gingen we de provinciale weg af om meer op de landweggetjes te rijden.
Op een gegeven moment zagen we een combine staan en reden over een modderig weggetje er naar toe. Een oud boertje stond daar bij zn combine. Hij was niet bezig omdat ze voor vandaag regen aangaven. Maar hij vond het hartstikke leuk dat we even stopten. Hij vertelde voluit over het land dat hij had en dat hij zelf ook een grote fan was van John Deere. Erg leuk en een hele vriendelijke man!
Later zijn we nog een paar keer van de weg afgegaan om op landweggetjes te gaan rijden maar het ging aan het eind van de ochtend een beetje regenen. Wel jammer want zo kwamen we weinig tegen.

Eenmaal in de staat Oklahoma (de 5de staat al waar we zijn!) werd het wat droger en werden de graanvelden nog groter. Velden tot de horizon!
Rond 12 uur kwamen we aan bij Oklahoma City. We verwachtten een hele drukke stad maar eigenlijk viel het wel mee. Het was er heel relaxed en van wat we er van gezien hebben, is het een leuke stad.
We gingen naar het National Memorial toe. Dat is een museum wat gaat over de aanslag in Oklahoma City in 1995. Op 19 april 1995 werd een terroristische aanslag met een autobom gepleegd op het Alfred P. Murrah Federal Building, een overheidsgebouw in de Amerikaanse stad Oklahoma City. Bij de aanslag vielen 168 doden en 800 gewonden. Timothy McVeigh pleegde deze aanslag omdat hij tegen de regering was. Tot 11 september 2001 was dit de grootste terroristische aanslag in Amerika.

Het museum bestond uit een binnen en buiten. Binnen was er een hele tentoonstelling over de aanslag. Over hoe de dag begon en eindigde. Er waren opnames te horen van mensen die 911 belden, de chaos die er was. Er werden beelden laten zien van mensen die het meegemaakt hadden en die het overleefd hadden. Verschillende spullen waren tentoongesteld die overgebleven waren. De plek van het museum is de plek waar toen het gebouw stond. Er was zelfs een stuk wat nog intact was gelaten van na de aanslag.

Het was erg indrukwekkend om te zien, vooral omdat het erg mooi gedaan was. Alles in chronologische volgorde en zo respectvol. Als laatste was er een ruimte waar foto's te zien waren van alle mensen die overleden zijn door de aanslag. Sommige verhalen waren hartverscheurend.

Buiten was er een heel park waar 2 grote poorten stonden. Op de een stond 9.01, een minuut voordat de aanslag gepleegd was en op de andere 9.03, een minuut nadat de aanslag gepleegd was. Daar tussenin stonden 168 stoelen, een voor elk persoon die overleden is door de aanslag. Ook stond er een boom, de overlevingsboom. Deze boom stond er ten tijde van de aanslag en heeft de aanslag overleefd.
Na het bezoek waren we er wel een beetje stil van..

We reden nog wat door het centrum en kwamen zo bij Bricktown, een wijk in de stad met allerlei restaurantjes en winkeltjes. Daar hebben we wat gegeten. Het was er erg gezellig en we hebben er nog even in de zon gezeten want die scheen weer volop!

De planning was om in Oklahoma te overnachten maar omdat het nog niet zo laat was, besloten we om wat verder door te rijden. Scheelt morgen weer wat miles..
We zijn nu aanbeland in El Reno, een plaatje buiten Oklahoma City. We slapen hier bij een Best Western hotel met zwembad. Eind van de middag toen we aankwamen, hebben we een duik genomen en heerlijk in de zon gezeten. Het is hier om 6 uur nog steeds erg warm en rond de 30 graden.

Na het eten zijn we een stukje wezen rijden en kwamen we weer een combine aan het werk tegen. We hebben een heel stuk gereden over landweggetjes. Erg leuk want zo kwamen we van alles tegen, zoals kuddes koeien, ezels, lama's enz.
Nu weer terug in het hotel en Wilco ligt alweer te slapen na een lange dag. En natuurlijk staat The Weather Channel weer op! Kunnen we weer zien wat voor weer het morgen wordt.
Zoals het er nu uitziet, erg warm. In Moline en omgeving schijnt het nu heel erg te regenen en slecht weer te zijn. Dus het lijkt erop dat we echt geluk hebben gehad met het weer.

Morgen weer een nieuwe dag en dan gaan we naar Amarillo, in Texas! En dan gaan we eindelijk verder rijden over de route 66. We hebben er vanaf Oklahoma City al een stuk over gereden en kwamen al snel de eerste motorrijders tegen.
We hebben er veel zin in om morgen te gaan rijden!
Voor nu weltrusten en tot morgen weer!

Groetjes vanuit El Reno!